Węże faraona

Wijący się czarny "wąż faraona" doda uroku każdym pokazom chemicznym. Twórcą sztuczki był Friedrich Wöhler, ok. 1800 roku cieszyła się ona dużą popularnością na jarmarkach.

Podstawowym składnikiem doświadczenia jest wodorowęglan sodu i cukier, a dodatkowo jeszcze etanol. Mieszankę cukru i wodorowęglanu sodu polewa się etanolem i podpala.

Płonący etanol powoduje, że cukier zaczyna się topić i jednocześnie pod wpływem wysokiej temperatury rozkłada się wodorowęglan sodu wydzielając CO2. Tlenek węgla(IV) powoduje spienienie stopionego cukru i tak powstaje pienista masa ("wąż"), dodatkowo częściowo spalony cukier nadaje jej czarny kolor.

W oryginalnej wersji doświadczenia stosuje się szary proszek Hg(SCN)2 (drugi film), nadawało to brązowożółtą barwę "wężowi". Niestety tiocyjanian rtęci(II) (rodanek rtęci(II) )to związek  bardzo toksyczny.

 

Twoja ocena: Brak Average: 4.1 (7 votes)

Komentarze

2

Czy można to potem zjeść? Oczywiście to z pierwszego video. Ale dzieciaki by miały radochę... Chemia jest...ach!!!

Nie polecam ;)

Dodaj Komentarz

Plain text

  • Dozwolone znaczniki HTML: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Poniższe zadanie ma na celu stwierdzenie, czy jesteś człowiekiem, a tym samym przeciwdziałanie spamowi.
1 + 10 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.

Partnerzy Portalu

laboratoria.net

Rekomendowane Firmy

Notatek.pl - Materiały na studia: notatki, ćwiczenia, wykład

Laboratorium - Przegląd Ogólnopolski

Fiszkoteka